Astrologia - Horoskopy - Jyotish

Interpretacje oraz analizy - znaki Zodiaku, planety, domy, aspekty...

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Home Znaki Zodiaku
Znaki Zodiaku

Baran

E-mail Print PDF
Słońce w Baranie potęguje męskie cechy charakteru. Ludzie z tego znaku nie lubią podporządkowywać się cudzym rozkazom. Jeżeli los ich zmusi do przebywania w gromadzie, będą dążyli do zajęcia czołowego stanowiska. Ktoś ich zechce zaszeregować? - Zgoda, lecz z numerem pierwszym.

Żywiołem Barana jest walka. Tam ma on szansę pokonania przeciwnika. Nie dlatego, aby akcja Barana była lepiej lub staranniej przygotowana. Wręcz przeciwnie. Jego silną stroną jest improwizacja i szybkość działania, bojowość i błyskawiczne ciosy. Wyższa strategia to nie jego specjalność. Dokładnie przemyślany plan postępowania? Nie... Czyż nie łatwiej i przyjemniej zaskoczyć przeciwnika, znokautować go i zwalić z nóg, nim się zorientuje skąd padło uderzenie?

Baran uwielbia: walkę, niebezpieczeństwo, ryzyko, uderzenia sierpowe, niewybredne słownictwo, szokujące zachowanie się. To jego żywioł, to jego styl i sposób bycia. Baran lubi także wszystko co wesołe, humorystyczne. Chętnie się śmieje, ma duże poczucie humoru i wiele zrozumienia dla ciętego dowcipu. Sam celuje w plastycznych, obrazowych wypowiedziach.

"Słowa tkwią mu w gardle, jak zdechły szczur, ani je połknąć, ani wykrztusić" -- rzekł pewnego razu o kimś Chruszczow, mający słońce w Baranie. Wspomniany cytat powtórzyły gazety.

Na niższym poziomie Baran wciąga rękawice i zostaje bokserem lub innym sportowcem. Na wyższym poziomie intelektualnym będzie walczył z problemami, z zagadnieniami naukowymi lub będzie zajmował się polityką, która jest także pewnego rodzaju walką.

Baran nie lubi tchórzostwa, niepewności, sytuacji niejasnych, krętactw dyplomatycznych, niedomówień, niezdecydowania, odpowiedzi dwuznacznych. Ludzi klasyfikuje albo na plus albo na minus. Oceny pośrednie dla niego nie istnieją. Kwalifikacje dyplomatyczne są u Barana rzadkością. Gdyby wszyscy ludzie rodzili się w znaku Barana, kasy oszczędnościowe musiałyby zamknąć podwoje, bo Baran nie tylko, że nie lubi oszczędzać, lecz i niechętnie liczy się z pieniędzmi. Jego szczodrość wobec przyjaciół jest zadziwiająca.

Baran żyje teraźniejszością. Czasem można z nim pomówić o przyszłości, natomiast to co było nic. go nie obchodzi.

Ludzie ze znaku Barana mają w sobie często coś prymitywnego, szczególnie w młodości. Tym chyba tłumaczy się ich błyskawiczne i odruchowe reakcje na różne niespodzianki życiowe. Nikt nie potrafi tak zgrabnie jak Baran skoczyć z trampoliny, wskoczyć w biegu do tramwaju albo celnym ciosem zwalić z nóg przeciwnika.

Baran także nie lubi czekać. Czekanie to stan bierny, a znak ten jest najbardziej czynny, aktywny i ruchliwy z wszystkich odcinków zodiaku. Wśród dziewiętnastu marszałków Napoleona, trzech miało słońce w znaku Barana.

Baran to zdobywca, także w miłości. Trzeźwy i żyjący w świecie rzeczywistym, nie nadaje się na wzdychającego amanta, chociaż w innych dziedzinach życia nie jest pozbawiony romantyzmu.

Skorpion potrafi swą złość i nienawiść odłożyć na lata i w odpowiednim momencie tak uderzyć przeciwnika, że ten się nie pozbiera. Taki sposób postępowania jest dla Barana niezrozumiały. On załatwia swe porachunki natychmiast, na gorąco. Jutro już nie będzie pamiętał o dawnych, wczorajszych urazach.

Barana najczęściej spotyka się w zawodach wymagających ruchliwości i wytrwałości fizycznej, siły, szybkiej decyzji i poczucia odpowiedzialności, a nieraz i odwagi. Potrafi on, dzięki inicjatywie i energii, zdziałać niejedno. Są jednak rzeczy, których od przeciętnego Barana wymagać nie można: oględnej delikatności, szczególnego taktu oraz dyplomatycznego, dyskretnego i subtelnego postępowania. Tajemnic lepiej Baranowi nie powierzać. Nie dlatego, aby był gadułą, lecz gdy go coś wyprowadzi z równowagi, nie będzie się liczył ze słowami. W takich wypadkach trudno mu utrzymać język za zębami. Jak już powiedziano, przedstawiciel znaku Barana to jak się popularnie mówi -- chłop z ikrą. Nie daje sobie dmuchać w kaszę, wie czego chce i przez życie idzie przebojem. Niestety, traci na tym dziewczyna z tego znaku. Jest ona bez porównania bardziej aktywna, samodzielna i śmiała niż jej koleżanki z innych znaków. Można powiedzieć, że ma w sobie coś z legendarnej Amazonki. Skutek? - Dziewczyna ze znaku Barana podoba się przede wszystkim mężczyznom mającym pewne cechy kobiece, a więc nieśmiałym, cichym, biernym, łagodnym i takim trochę niedojdom, instynktownie szukającym oparcia w takiej dziewczynie jak panna Baran. Lecz panna Baran na oświadczyny ciamajdów wzrusza tylko ramionami. Jej ideałem jest mężczyzna, na którego spoglądałaby z podziwem, który by jej imponował. Czyż można jej się dziwić? Wszak jest kobietą.

Panna Baran lubi przebywać w towarzystwie mężczyzn. Choć ma powodzenie, nie zawsze łatwo i szybko wychodzi za mąż. Bywa często niezdecydowana i przez to niejednokrotnie traci dobrą szansę. Dziewczęta z tego znaku bardzo lubią, gdy im się prawi komplementy, ale nigdy nie przeceniają wartości takiej zdawkowej gadaniny. Seksualnie są opanowane. Nie dadzą się ponieść namiętnościom, choć temperamentu im nie brak.

Nieszczęście chce, że dla mężczyzn o wybitnych cechach męskich, panna Baran jest raczej dobrym kompanem, towarzyszem od sportu i wycieczek, co to w razie potrzeby poniesie cudzy plecak, po męsku zaklnie, a na pokrzepienie golnie sobie kielicha. Prawdziwy mężczyzna nie może sobie nawet wyobrazić panny Baran w roli słodkiej i skromnej narzeczonej, w białej sukience.

Dla tych dziewcząt niech będzie pociechą, że w podobnej sytuacji znajduje się także panna Skorpion. Pewne wewnętrzne powinowactwo obu dziewcząt wywodzi się z ciekawego twierdzenia starożytnych, jakoby oba znaki w pewien sposób "podlegały" planecie Mars; były z nią'"spowinowacone". Mars jest symbolem wszystkiego co twarde, ostre, kanciaste, gorące, gwałtowne, co ma związek z wojną, agresją, zniszczeniem, walką, bezwzględnością, dynamiką i w ogóle z pierwiastkiem męskim. Nawet w życiu codziennym znane jest określenie "marsowa mina", co należy rozumieć jako wojowniczy wyraz twarzy.

Astralne "powinowactwo" Marsa ze znakiem Barana jest sformułowane naiwnie i prymitywnie. Mimo to nie można zaprzeczyć, że jednak coś tam się zgadza.

Rodzice, których dzieci mają słońce w Baranie, nie mogą narzekać na brak urozmaicenia. Wybite szyby, rozbite nosy, skaleczone kolana, podarte spodenki lub spódniczki zdarzają się w tym znaku częściej niż w innych. Umoralniające przemowy na ogół spływają jak woda z kaczki. Pewnego utemperowania się, oczywiście w granicach możliwości tego znaku, można spodziewać się dopiero, gdy dzieci zaczną dorastać. Pyskate będą zawsze, bodaj przez całe życie i z tym trzeba się pogodzić. Natomiast należy tłumić w nich hardość i zuchwałość. Podobno czasem się to udaje.

Z inteligencją bywa różnie. W każdym razie rzadko się zdarza, aby dziecko, mające słońce w Baranie, uwielbiało szkolną naukę, za wyjątkiem wychowania fizycznego. W młodości bowiem Baran bardziej ceni wyczyny fizyczne niż umysłowe. W szkole dzieci z tego znaku zalicza się do kategorii "nieposkromionych". Często z powodu niesforności są one utrapieniem nauczycielek. Najwięcej psot w szkole ma na sumieniu Baran. Lecz nie są to psoty złośliwe. Po prostu roznosi go radość życia i dynamika, u starszych dziewcząt niesłusznie oceniana jako temperament seksualny. Motoryczna ruchliwość jest raczej objawem dobrego zdrowia i z temperamentem nie ma nic wspólnego. Na pociechę rodzicom należy powiedzieć, że dzieci te w większości wypadków dają sobie później w życiu radę. To, czego pragną, potrafią sobie wywalczyć. Kto je przejrzy, ceni w nich prostolinijność, szczerość, bezpośredniość i otwartość.

Dzieci z tego znaku wysuwają się zawsze na czoło wszelkich zabaw wymagających ruchu. Mają donośny głos, nadający się doskonale do komenderowania rówieśnikami. Z powodu ruchliwości i niespokojnego usposobienia są trudne do opanowania. Zachowanie ich cechuje pewna szorstkość. Mimo tego dzieci z Barana są lubiane przez rówieśników. Mają szeroki gest oraz skłonności i zamiłowanie do romantycznych przygód. Są bezpośrednie i mało skomplikowane. Ich ekstrawersyjny sposób bycia jest dla innych dzieci zrozumiały i trafia im do przekonania, a aktywny stosunek do życia imponuje.

W stosunku do kobiet mających słońce w Baranie jest wskazana pewna stanowczość i taktowna, spokojna nieustępliwość. Zbytnia uległość powoduje bowiem u tych pań jakby lekki przerost władczości, co może się przyczynić do osłabienia szacunku dla partnera.

Chociaż kobieta urodzona w Baranie ma stosunkowo mniej zainteresowań intelektualnych, niż niektóre jej siostry z innych znaków, mąż o wyższym poziomie umysłowym będzie jej imponował. W tym kierunku powinno iść wykazanie przewagi partnera.

Owej podkreślanej tu wcześniej marsowości dziewcząt z Barana nie należy interpretować mylnie. Nie chodzi tutaj przecież wyłącznie o męski sposób zachowania się, czy jakieś inne nienormalne cechy. U dziewcząt tych po prostu silniej niż u innych kobiet występują niektóre właściwości charakteru, uważane na ogół za męskie, a więc: odwaga (często nawet zadziorność i agresywność), zamiłowanie do komenderowania, przedsiębiorczość, aktywność i ruchliwość.

Panna Baran ma dużo wdzięku i czaru. Nie należy ona jednak do typów dających się uwieść, osób, które mogą się zapomnieć, ulegając czułym słówkom. Nie oznacza to, aby dziewczyna z tego znaku była bez temperamentu. Co to, to nie. Ale w każdym wypadku ona będzie decydowała o tym czy, kiedy i co ma się zdarzyć. Warto zapamiętać, iż panna Baran nie cierpi pantoflarzy. Wiele kobiet ze znaku Barana to typy erotycznie negatywne, wyżywające się natomiast w ruchu, sportach, w pracy i innych czynnościach wymagających samodzielności, decyzji, zdecydowania i energii.

Mężowie z tego znaku tylko pozornie są dość trudni w pożyciu. Jaką wobec nich należy stosować taktykę? -- Nie przejmować się. Nie traktować poważnie wystąpień Barana. Z potoku słów, jakimi nas w podnieceniu zaleje, tylko kilka jest ważnych i to z pewnym zastrzeżeniem. Jego niecierpliwość i brak opanowania działają ludziom postronnym na nerwy, ale nie ma w tym żadnego fałszu ani podstępu. Należy więc cierpliwie i spokojnie przeczekać wybuch jego gniewu, śmiejąc się w duszy. Niech mu się zdaje, że on tu jest panem i władcą i że on rządzi w domu. Chce się spotkać z kolegami? - Proszę bardzo. Lecz nie wolno mu robić wymówek, iż przy takich okazjach wydaje za dużo pieniędzy.

Niejednokrotnie Baran robi w domu niespodzianki. Na przykład przyprowadzi ni z tego, ni z owego gości, nagle wpadnie na pomysł, aby za chwilę pójść z żoną do teatru lub kina. Na takie sytuacje partnerka powinna być przygotowana psychicznie i nie robić z tego powodu końca świata. Im lepiej dostosujemy się do Barana, im lepszą będziemy mu towarzyszką, tym mniej ochoty będzie miał na szukanie kompanii kolegów.

Kto ma męża lub żonę ze znaku Barana, nigdy nie powinien z nim walczyć jego bronią, bo przegra. Gwałtownym wystąpieniom, impulsywności i krzykom należy przeciwstawić spokój i równowagę. W małżeństwie z Baranem ten jest górą, kto wykaże większe opanowanie.

Tu należy jednak zaznaczyć, że typy ujemne z tego znaku są bardzo nieprzyjemne. Bywają bowiem ordynarne, bezczelne, głośne i gruboskórne i... cechy te - z czasem - uwydatniają się coraz silniej.

Przedstawiciele znaku Barana to typy najbardziej męskie spośród wszystkich ludzi. Są najbardziej aktywne, silniej nawet niż osoby ze znaku Skorpiona, które nie mają sobie równych, jeżeli chodzi o zaciekłą, wytrwałą i nieustępliwą obronę.

Wadą osób z tego znaku będzie może brak cierpliwości. Jest temu winien ich gwałtowny charakter. Baran często żałuje swego postępowania, gdy mu minie wybuch gniewu, gdy się uspokoi. Z wszystkich znaków zodiaku Baran ma najmniej oporów wewnętrznych, zahamowań, kompleksów. Brak nadmiernej wyobraźni pozwala mu w życiu iść naprzód, często bez zastanowienia się nad ewentualnymi konsekwencjami odruchowych, nieprzemyślanych działań. Ta szybkość decyzji oraz pewność siebie powodują, że ludzie łatwo dostrzegają w Baranie wodza, oczywiście na poziomie odpowiadającym jego intelektowi.

Baran nie ceni pieniądza samego przez się. Uważa go tylko za środek do celu. To co ma, zazwyczaj wyda lekkomyślnie. Często robi długi, lecz je płaci. Także więc i w dziedzinie finansowej żyje Baran za pan brat z teraźniejszością.

Na szczęście prawie nigdy nie spotykamy w Baranie niczego sztucznego, żadnego udawania, komedianctwa lub fałszu.

Takim jestem, jakim mnie widzicie, mógłby powiedzieć o sobie: zawsze wiernym i uczciwym przyjacielem, gotowym w każdej chwili stanąć w obronie swych przekonań, przyjaciół, a czasem i w obronie... czegokolwiek.

Należy jeszcze wspomnieć, że nie każdy Baran jest głośny, hałaśliwy, krzykliwy. To uzewnętrznienie specyficznych cech tego znaku jest zależne od pory dnia, w której nastąpiły urodziny. Charakterystyczną bojowość, energię i szybką reakcję spotyka się także u Baranów, które są na zewnątrz spokojne, opanowane. Ten typ Baranów widuje się szczególnie u osób z tego znaku urodzonych pod wieczór. Ostre, gwałtowne i szokujące nieraz cechy znaku Barana, bywają znacznie złagodzone, kiedy nasz Baranek urodził się wcześnie rano; kiedy Słońce i znak Barana znajdowały się jeszcze pod horyzontem, a na wschodzie był jeszcze znak poprzedzający, czyli znak Ryb. Łatwo to stwierdzić, bo znak Ryb na wschodzie po 30-tce stwarza skłonności do sadełka.

Na podstawie książki Leszka Szumana "W kręgu znaków zodiaku"

 

Byk

E-mail Print PDF
Ludzie ze znaku Byka nie mają w sobie owej lekkości i beztroski, które są cechami Barana. Celem życia Byka jest przede wszystkim posiadanie i zachowanie bezpieczeństwa. W języku łacińskim pieniądze nazywają się pecunia. Wyraz ten pochodzi od pecus = bydło. Zachodzi więc w tym przypadku pewna analogia między nazwą drugiego odcinka zodiaku, a charakterystyką ludzi urodzonych w tym znaku. Dla Barana na pierwszym miejscu stoi czyn, dla Byka zaś posiadanie. Uznanie dla czynów i wyczynów ma Byk tylko wówczas, jeżeli w ich konsekwencji można coś zdobyć lub powiększyć swój stan majątkowy.
Ludzie ze znaku Byka są na ogół trochę powolni i flegmatyczni. Mają dużo wytrwałości, cierpliwości i trudno ich wytrącić z równowagi. Zasadniczo jednak we współżyciu są spokojni i łagodni. Zainteresowania Byka są na wskroś materialne. Potrafi on jak nikt docenić wartość dóbr doczesnych.
Gdy Byk zaprosi gości, wiadomo, że jedzenie i napoje będą pierwszorzędne. Oprócz Byka mało kto zdaje sobie tak jasno sprawę z tego, że życie jest piękne, lecz drogie, tańsze zaś już nie takie piękne. Charakterystyczne jest pokojowe i zgodne ustosunkowanie się Byka do świata. Nie ma w nim agresywności lub rywalizacji. Jego zdaniem świat jest po to, aby wybrać z niego co najlepsze i wykorzystać przyjemne strony życia.
Przy tak hedonistycznym nastawieniu ma Byk - to trzeba przyznać - także dobry gust i smak. Wie doskonale nie tylko co dobre dla podniebienia, lecz także w czym mu do twarzy, szczególnie gdy tym Bykiem jest kobieta.
Ciekawe, że Byk nie lubi barw jaskrawych. Odpowiada mu natomiast pastelowa zieleń i barwy brunatne o różnych odcieniach. Baran natomiast chętnie wybiera kolor niebieski.
Większość ludzi na świecie nie jest nastawiona na robienie pieniędzy. Nie, żeby ich nie chciała posiadać, ale ich główne zainteresowania idą w innych kierunkach. Mogą to być skłonności seksualne, dążenia do zdobycia władzy, zainteresowania naukowe, sportowe lub artystyczne. Oczywiście, że takie i inne dążenia mogą także w konsekwencji doprowadzić do zdobycia pieniędzy. O Byku można powiedzieć, że jego zainteresowania skupiają się konkretnie na posiadaniu forsy i w ogóle przedmiotów, mających wartość materialną. Nawet gdy Byk obierze sobie zawód odpowiadający jego wrodzonym kwalifikacjom, gdy zostanie powiedzmy lekarzem, muzykiem czy wojskowym, będzie kochał pieniądze, a jego myśli zawsze będą krążyły dookoła powiększenia i zabezpieczenia stanu posiadania.
Trzech marszałków Napoleona miało słońce w znaku Byka. Wśród nich Massena, o którym wiadomo, że na zajmowanych stanowiskach nakradł kosztowności i złota na sumę czternastu milionów franków. Także Davout z tego znaku, znany jako bardzo dzielny żołnierz, był bezczelnym rabusiem w krajach okupowanych. Po upadku Napoleona i przegranej bitwie pod Waterloo znaleziono dowody, że Davout za cenę dwóch milionów franków odstąpił Paryż wojskom sprzymierzonym i wycofał się za Loarę. Taktyka postępowania Byka jest odmienna od taktyki Barana. Można powiedzieć, że jest lepsza, bo bardziej przemyślana. Baran rzuca się żywiołowo w przygodę. Byk natomiast spokojnie, wytrwale i zaciekle dąży do upatrzonego celu. Gdy go osiągnie, jak nikt potrafi utrzymać to, co zdobył. Prawdziwy kapitalista.
Rzadko zdarza się, że Byk poznaje się na ludziach. Jest na to zbyt egocentryczny, zapatrzony w siebie. Łatwo więc można zrozumieć, że sparzywszy się raz i drugi, bardzo ostrożnie dobiera sobie znajomych i przyjaciół. Mimo to, daje się nieraz wywieźć w pole, co go nastraja jeszcze bardziej podejrzliwie do bliźnich. W ten sposób może zrazić sobie ludzi rzeczywiście mu życzliwych. Aby więc w miarę możliwości uniknąć pomyłek, Byk stosuje dziwną metodę: ma zaufanie do ludzi mających powodzenie, a nieszczęśliwcom, którym wiatr wieje w oczy, schodzi z drogi już z daleka. Zdarza się więc, że będzie chciał udzielić pomocy koledze, który jej nie potrzebuje, natomiast odmówi wsparcia potrzebującemu pechowcowi. Podobnie jak ludzie z Barana, Lwa i trochę ze Skorpiona, jest Byk nastawiony egocentrycznie do otoczenia i chętnie uzurpuje sobie prawa i przywileje, których innym by nie przyznał. Może być w takim wypadku nawet bezwzględny; może tyranizować otoczenie, stając się nielubianym, mimo, że w gruncie rzeczy Byk jest dobroduszny.
Osoby z tego znaku mają wrodzone poczucie kształtu i barwy. Może właśnie dlatego spotykamy u nich dość często tendencje artystyczne, zwłaszcza w kierunku rzeźbiarstwa, malarstwa i architektury wnętrz. W znaku Byka często rodzą się talenty muzyczne, szczególnie tenorzy i sopranistki. Wielu znanych śpiewaków i śpiewaczek operowych ma słońce w znaku Byka lub przynajmniej znak ten podczas ich urodzin znajdował się na wschodnim horyzoncie. Panie te lubią dobrze zjeść oraz mają paniczną obawę przed chorobą i nieszczęściem. One także uzurpują sobie przywileje, których by nie przyznały innym członkom zespołu. Na niższym poziomie artystyczne skłonności Byka będą się przejawiały zamiłowaniem do modelarstwa, dekoratorstwa, projektowania sukien, przedmiotów artystycznych itd. Rzadko natomiast spotyka się w tym znaku zdolności literackie.
Dziewczęta urodzone w Byku są urocze i pełne wdzięku, często też są ładne. Tak jak Baran "podlega" Marsowi, tak Byk jest "spowinowacony" z planetą Wenus, symbolizującą wszystko co okrągłe, kształtne, gładkie, łagodne, uległe. A więc mówiąc krótko: wszystko, na co składa się pierwiastek żeński. Dziewczęta ze znaku Byka mają podkreślone kobiece cechy: okrągłe policzki, zadarty nosek i wszędzie właściwe zaokrąglenia . Ruchy mają spokojne, pełne harmonii. Bardzo rzadko zdarza się, że któraś z tych dziewcząt dąży do emancypacji, do jakiejś samodzielnej kariery życiowej -- chyba, że jest śpiewaczką. Celem życia tych pań jest zamążpójście. I choć w młodości są one skłonne do flirtów, jako żony są przykładne i wierne. Wynika to w sposób naturalny j. ich pierwotnych skłonności: chęci posiadania, pragnienia własności, które przenoszą się w dziedzinę małżeństwa. Oto teraz mąż i dzieci są jej własnością. Zatem w jej własnym interesie leży zachowanie w domu zgody, harmonii i pogodnego zadowolenia. Taki jest podświadomy bieg myśli pań ze znaku Byka. Osoby z tego znaku uwielbiają pieniądze, posiadanie rzeczy cennych, wartościowych. Lubią dobre jedzenie, dobre napoje, komfort, wygodę, spokój, dobry sen, świadomość, że powodzi im się lepiej niż sąsiadom. Bardzo sobie cenią ładnie urządzone mieszkanie, które w dodatku można traktować jako swe małe królestwo i gdzie można rządzić trochę według własnego widzimisię. Mają także upodobanie do wszystkiego co ładne, miłe, przyjemne, pogodne, co wywołuje zadowolenie.
Byk stara się unikać wszelkich pechowców, prześladowanych przez los, wszystkich ludzi chorych (obawa zarażenia się). Także nie lubi walki bez ściśle określonego celu materialnego. Nie cierpi cyganerii, braku solidności, niezdecydowania, niepewności oraz odnosi się z niechęcią do każdego, kto zechciałby narzucić mu swoje zdanie, kto spróbuje wytrącić go z równowagi lub kto staje doń w opozycji. Dzieci ze znaku Byka to często małe chytruski, umiejące okrężnymi drogami dochodzić do celu i w ten sposób realizować u rodziców swe postulaty. Tu rodzi się większość łasuchów i amatorów objadania się ponad miarę. O dzieciach spod znaku Byka można powiedzieć, że mają nieraz trochę spóźnioną reakcję. Wyrażając się dosłownie: lekko spóźniony "zapłon". Nie miejmy do nich o to pretensji. Są za to bardzo staranne i dokładne i tym równoważą' brak błyskotliwości, w czym przodują na przykład dzieci z Bliźniąt.
Na prawdziwą, bezinteresowną przyjaźń Byka nie ma co liczyć. Jest on na to zbyt egocentryczny, zbyt wyrachowany. Stosunki z ludźmi lubi Byk rozpatrywać pod kątem widzenia trzeźwej, handlowej kalkulacji. -- Co będę z tego miał? Czy przyjaźń ta mi się jakoś opłaci? Na czyste uczucie przyjaźni Skorpiona lub Wodnika patrzy Byk podejrzliwie i z niedowierzaniem. Ideałem Byka jest harmonijne współżycie. Jego największym osiągnięciem życiowym będzie pokonanie głęboko w sobie zakorzenionego materializmu. Jeśli tego dokaże, będzie miał przed sobą szeroki horyzont otwarty dla dużych możliwości. W przeciwnym wypadku ambicje jego nie sięgną poza zaspokojenie podstawowych czynności fizjologicznych
Ludzie z tego znaku nie są nowatorami. Nie mają także zainteresowań rewolucyjnych, chyba, że teoretyczne. Wierzą raczej w to, co już wypróbowane. Po co nam nowości? - powie Byk. Czy nie lepiej poprawić lub udoskonalić to, co stare i znane? Mówi się, że przedstawiciele znaku Byka są nieraz egoistami. Trochę w tym prawdy, bo osoby te dążą przede wszystkim do zapewnienia bytu sobie i rodzinie, do uciułania pieniędzy na czarną godzinę. Kobiety z tego znaku, nawet gdy są zakochane, będą się interesować zawodem swego lubego, będą dowiadywać się ile zarabia i czy przypadkiem nie jest lekko-duchem. Byk jako mąż jest zawsze mile widziany. Wierny, stały, uczuciowy, od żony nie wymaga przebłysków wybitnego intelektu. Wystarczy mu, że będzie mu ona oddana i że będzie miała zalety dobrej gospodyni. Mężowie z Byka cenią sobie spokój domowy. Lubią, gdy się o nich dba, pamięta o ich upodobaniach, smacznie im gotuje i troszczy się o ich wygody. A więc: dobra kuchnia, lecz nie za tłusta, bo ludzie z tego znaku mają skłonności do obrastania w sadełko. Pewna trudność w tym, że panowie ci niechętnie rozstają się z pieniędzmi. Są natomiast wniebowzięci, gdy im żona udowodni, że jest gospodarna, oszczędna i potrafi ładnie się ubrać i to niewielkim kosztem
Czułości Barana są agresywne, despotyczne, gwałtowne, nie znoszące sprzeciwu. Natomiast karesy miłosne Byka cechuje delikatność, łagodność, subtelność i erotyczne wyczucie. Życie seksualne Byka jest podkreślone dość wyraźnie. Należy jednak pamiętać, że na drodze do "zapomnienia się" stoi strażnik: silnie rozwinięte uczucie rodzinne. Z tego też względu typy z tego znaku przestrzegają przykazania o wierności małżeńskiej. Przyjemności współżycia erotycznego Byk chętnie uzupełnia rozkoszami gastronomicznymi. Podobne upodobania ma pani Byk. Jej ideał życiowy to mąż i dzieci. Motylkowatych skłonności widywanych w niektórych innych znakach pani Byk nie rozumie. U niej zmysły muszą iść w parze z uczuciem. Jest wierna, lecz i zazdrosna! Zainteresowania intelektualne ma dość ograniczone. Żony ze znaku Byka są miłe i zgodne we współżyciu, chętnie jednak w małżeństwie wysuwają się na pierwsze miejsce, na pierwszy plan. Nie bądźmy małostkowi. Jeżeli kobieta ma odpowiednie kwalifikacje, możemy jej zaufać i rządy domowe złożyć w jej ręce, zwłaszcza, że większość pań ze znaku Byka jest gospodarna. Zresztą niewiele potrzeba czasu, aby się przekonać osobiście, iż bez obaw można pani Byk powierzyć domowe dochody. Będzie nimi gospodarzyć oszczędnie i rozsądnie, patrząc podejrzliwie, czy mąż nie odłożył sobie za wiele na wydatki z kolegami.
Na podstawie książki Leszka Szumana "W kręgu znaków zodiaku"
 

Bliźnięta

E-mail Print PDF
Bliźniak jest intelektualistą o podkreślonej ekstrawersji. Tak jak Baran ma szybką reakcję czynu, tak Bliźniak ma szybką reakcję myśli.

Bliźniak może interesować się kilkoma zagadnieniami równocześnie. To pomyśli chwilę o tym, to o tamtym, lecz bieg jego myśli jest raczej powierzchowny. Nie potrafi się zagłębić w jakiś problem, zapominając o świecie, skupić uwagę na pewnym wąziutkim sektorze zainteresowań, tak jak to umie Skorpion. Z chwilą, kiedy Bliźniak dojdzie do przekonania, że jakąś kwestię dostatecznie wyjaśnił, przestaje go ona zajmować. Nikt nie potrafi tak płynnie, przekonywująco i sugestywnie mówić jak Bliźniak. Ciekawe, że ten pan nawet często wierzy w to co mówi, lecz niezbyt długo.

Żaden znak nie jest tak mało konserwatywny, jak Bliźnięta, jeżeli chodzi o poglądy. Bliźnięta są nowatorami, to prawda, lecz nie dla jakichś tam idei rewolucyjnych. Po prostu nudzi ich wszystko co stałe, nie ulegające zmianie, mało postępowe. Zmieniają więc - dla urozmaicenia - zapatrywania, a z nimi bardzo często i zawód. Jest faktem znanym, że wielu Bliźniaków zmienia dziedzinę pracy kilka razy w życiu.

Wszechstronność Bliźniąt jest zadziwiająca, lecz w większości wypadków występuje ona kosztem dokładności.

Bliźnięta pracują najchętniej w zawodzie intelektualnym, gdzie można walczyć i działać piórem lub językiem.

Żaden znak nie wyrabia sobie tak szybko o czymś własnego zdania jak Bliźniak, lecz też żaden znak tak szybko nie zmienia poglądów, ani tak często się nie myli.

Baran, gdy się pomyli, wpada w złość. Byk natomiast nadal będzie się upierać przy swoich poglądach, choćby mu udowodniono, że nie ma słuszności. Gdy Bliźniakowi zdarzy się omyłka, wzruszy ramionami i zmieni zdanie, jest bowiem pod tym względem bardzo rozsądny. To trzeba mu przyznać i za to mu chwała.

Wiadomo, że co rozsądne, to dobre. Bliźniak jest zatem zwolennikiem wszystkiego co rozsądne, dopóki się nie przekona, że się pomylił. Wówczas bez wahania zmienia opinię, bo wiadomo, że błądzenie to ludzka rzecz.

Bliźnięta lubią wszystko co rozsądne, logiczne, lotne, bystre. Lubią zmiany, podróże, ruch, pojedynki słowne, dysputy, pertraktacje, aforyzmy, ruchliwość, lekkość. Wszystko co modne, eleganckie, rozmowne, aktywne, żywe, niespokojne, efektowne, błyskotliwe.

Czego Bliźnięta nie lubią? - Stagnacji, dogmatyzmu, stałości, intrawersji, zamknięcia się w sobie, rozmyślania, długiego zastanawiania się.

Bliźniaki mają duże wyczucie dla subtelnego humoru i są zawsze wdzięcznymi słuchaczami dobrych, inteligentnych dowcipów. Ich rozrywki muszą być pełne akcji, tempa i urozmaicenia. Gdzie tego brak - do widzenia! Już nas nie ma!

Bliźniak to człowiek, który ma tysiąc pytań na ustach. Niestety, nader często zadowala się jaką bądź odpowiedzią. Niechętnie będzie zgłębiał istotę problemu, wystarczy, że wyjaśnienie ma pozory prawdopodobieństwa. Najchętniej wierzy drukowanemu słowu, bo i sam lubi pisywać. Bliźnięta często pracują w dziennikarstwie. Reporterka to ich żywioł: ruch, szybkość, informacje, ploteczki, wywiady, rozmowy. Dziś pan minister, jutro sławna śpiewaczka. Konferencje prasowe, spotkania, nowości, zmiany, co chwila inne twarze.

Niemiło rozmawia się z ciężkawymi mamutami, wyznawcami przestarzałych poglądów, utrudniającymi sobie życie, zapatrzonymi ślepo w jakieś niewzruszone ideały. Trzymajmy się z dala od takich zramolałych typów!

Bliźniak ma rozmach, lecz jest to raczej rozmach wahadła. Raz jest zwolennikiem tej teorii, to znów tamtej, albo też obu równocześnie, choć nieraz są one ze sobą sprzeczne. Lecz czy to takie ważne? Zresztą, wszystko jest względne, mówi Bliźniak na swoje usprawiedliwienie, a biedny Einstein przewraca się w grobie.

Nie spodziewajcie się po Bliźniaku konstruktywnej, wydajnej pracy. Do tego jest on zbyt niecierpliwy, za mało wytrwały. Jego dziedzina to rola posłańca, pośrednika, przekaziciela wiadomości, cudzych myśli, idei, pomysłów, czyli mniej więcej to, co w starożytnej mitologii robił Merkury. Dlatego też bardzo dawno temu uznano, że znak Bliźniąt jest "spowinowacony" z planetą Merkury. Zaczynamy nabierać trochę przekonania do starożytnych uczonych, z których w dzisiejszych czasach wielu ludzi się naigrywa. Tymczasem prymitywna była tylko forma formułowania ich twierdzeń, natomiast myśli i obserwacje były oryginalne, ścisłe i głębokie.

Od pośrednika jakim jest Bliźniak w przekazywaniu wiadomości, nie wymaga się jednostajnej i produktywnej pracy, gdzie potrzeba rutyny, skupienia i poczucia odpowiedzialności. Bliźniak woli więc sprawozdania, informacje, pertraktacje, pośrednictwo. Można by powiedzieć, że Bliźniak nie pracując, może być cały dzień zajęty. Świetny z niego przedstawiciel handlowy. Obrotny, zaaferowany, uwija się jak w ukropie, szybko, gładko. Oto jego sposób bycia, oto jego najmilsze środowisko, gdzie czuje się jak ryba w wodzie.

Spokój, jednostajność, brak urozmaicenia, widok stale tych samych twarzy, medytowanie nad marnością doczesnego świata, to śmierć Bliźniaka. To go zabija, to go wykańcza. Tylko nieustanny pośpiech i ruch zachowują go w formie, utrzymują go przy życiu.

Oczywiście, że Bliźniak nadaje się na adwokata, lecz rzadko kiedy zrobi w tym zawodzie wielką karierę. Mniej nadaje się na sędziego. Jego charakterowi odpowiada nie tyle sprawiedliwe rozstrzygnięcie sprawy, ile rozprawa sama: debata, polemika, argumentacja, krasomówcze wyczyny i popisy.

Do miłych cech Bliźniaka należy zupełny brak fanatyzmu, zaciekłości politycznej, religijnej. Jego zdaniem nie ma na świecie takiej sprawy, dla której warto by było włożyć rękę w ogień (wszystko jest względne, moi drodzy, a więc także wszelkie wartości tego świata). Ani mu w głowie dociekanie filozoficznych prawd. Jeżeli zdecydował się pracować naukowo, skupia uwagę na jednym zagadnieniu lub lepiej na kilku zagadnieniach, zajmując się raz tym raz owym. W każdym razie nigdy nie jest fanatycznym wyznawcą jakiejś teorii. Ma więc umysł otwarty i receptywny dla wszelkiego rodzaju nowych idei, które mu nieraz wlatują do głowy jednym uchem, a drugim wylatują.

Umysł Bliźniąt to nie składnica wiadomości, jak u Panny lub Skorpiona, to nie biuro depozytowe, lecz raczej stacja przekaźnikowa, mówiąc językiem kolejarzy. Dlatego .też Bliźniak wcale się nie przejmuje tym, że na świecie nie ma nic pewnego, stałego, niewzruszalnego. Wręcz przeciwnie. Cieszy się, że "panta rhei", że wszystko jest płynne, niepewne, że ulega zmianom, przekształceniom, bo w tym tkwi ruch, urozmaicenie, dowód życia, żywotności, dynamiki i postępu.

U Bliźniąt wykształconych i o wyższym poziomie intelektualnym, rzuca się w oczy łatwość syntezy i myślenia abstrakcyjnego oraz pamięć do abstraktów, opartych na doświadczeniach konkretnych. Zazwyczaj człowiek przeciętny zapamiętuje wrażenia na wzór kliszy fotograficznej, a w różnych sytuacjach "klisze" te między sobą porównuje. Bliźniakowi natomiast łatwo jest porównać abstrakt nowej sytuacji z abstrakcyjnymi uogólnieniami wyciągniętymi z przeżyć dotychczasowych. Ten sposób myślenia jest szybszy, szerszy i wielostronniejszy, choć może mniej precyzyjny, mniej dokładny. W każdym razie nie dopuszcza do gubienia się w szczegółach, kosztem całości.

Bliźnięta nie należą do typów kierujących się głównie popędami. W życiu erotycznym często brak im konsekwentnej wytrwałości, choć ich przeżycia bywają gorące i żarliwe. Największe znaczenie mają uczucia sympatii. Tylko wówczas można się spodziewać zbliżenia, gdy partnerzy bezwzględnie harmonizują ze sobą. Przeżycia erotyczne Bliźniąt przebiegają także na płaszczyźnie psychicznej, a nie tylko wyłącznie fizycznej.

Bliźniaczka nie potrafi "zapomnieć się", lecz ważnym czynnikiem pobudzającym jest u niej ciekawość. Należy pamiętać, że dziewczęta z tego znaku zawsze są ciekawe nowości... choćby dla robienia porównań.

Dziewczyna urodzona w znaku Bliźniąt jest bystra, inteligentna i obrotna. Miły, wesoły towarzysz. W jej obecności nikt się nie nudzi. Liczne z tych dziewcząt chętnie pracują zawodowo. Trudno sprostać ich błyskawicznej reakcji myślowej. W pracy są szybkie. Wszelkie wiadomości chwytają w lot i rejestrują je w głowie jak na taśmie, tak że można je w każdej chwili odtworzyć. Czy jednak informacje te są zawsze zrozumiane? Mniejsza z tym. Ważne, że słuchacze podziwiają jakie jesteśmy rozgarnięte. Tylko prostak i nieuk nie ma zrozumienia dla naszej inteligencji.

Bliźniaczka wie wszystko. Czytała co najnowsze, bo tylko to jest ważne. Stare to najwyżej ciekawostka. Orientuje się dobrze co powinno się znać, na czym być w teatrze, o czym rozmawiać, aby uchodzić za kobietę nowoczesną. Choć panie te w młodości rzadko przejawiają większe zamiłowanie dla spraw gospodarstwa domowego, potrafią błyszczeć zaletami umysłu w każdym towarzystwie, w interesujący sposób wyróżniając się spośród otoczenia.

Duch Bliźniąt migoce, zamiast płonąć jednostajnym ogniem. Taka jest w przenośni i w skrócie główna cecha ich umysłu.

Bliźniak ma jakąś wrodzoną dobroduszność, jest więc konsekwentnym przeciwnikiem wojen: - Gdyby obie strony miały naprawdę dobre chęci, to by się ze sobą dogadały... z każdej sytuacji jest jakieś wyjście kompromisowe... po co brać sią zaraz za łby?... Więcej rozsądku panowie, a dojdziemy do zgody! - takimi mniej więcej kategoriami myślał prezydent Kennedy, który miał słońce w znaku Bliźniąt.

Ludzie urodzeni w Bliźniętach to najbardziej praktyczni intelektualiści. Celowi racjonalizatorzy, mający zrozumienie tylko dla rzeczy i dla idei mogących dać praktyczne korzyści. Uznają jednak tylko to, co rozumieją. Zagadnienia przekraczające możliwości ich intelektu, albo choć takie, których zrozumienie wymagałoby dłuższych studiów, traktują Bliźnięta z niedowierzaniem i z niechęcią.

Takie są cechy Bliźniąt. Lecz nikt nie odpowiada ściśle charakterystyce swego znaku. Nieraz zdarza się, że Bliźniak wzbije się ponad przeciętne właściwości współtowarzyszy swego zodiakalnego odcinka. Wówczas staje się dokładny, systematyczny, dociekliwy. Jego wiadomości są głębokie, szczegółowe, systematyczne. W takich wypadkach rzadko kto dorówna mu inteligencją. Staje się wówczas typem wszechstronnie oczytanego i wykształconego uczonego; typem spotykanym nieraz wśród rektorów uniwersytetów, autorów rewolucyjnych dzieł literackich, wśród wybitnych znawców zagadnień prawniczych, sławnych profesorów i interesujących wykładowców, których można słuchać godzinami, z zapartym tchem. Wówczas staje się Bliźniak prawdziwym "posłańcem bogów" Merkurym, którego, jak wspomniałem, starożytni przydzielili znakowi Bliźniąt.

Trudno doszukać się zamiłowania do porządku u dzieci ze znaku Bliźniąt, lecz za to przynoszą zawsze dobre świadectwa. Ich gadatliwość przybiera często formy wręcz zastraszające. Kogoś "zagadać na śmierć" potrafi wspaniale mały Bliźniak. Ruchliwość i urozmaicenie to treść jego życia. Dzieci te uczą się łatwo, może nawet zbyt łatwo. Nawet gdy czegoś nie wiedzą dokładnie, zaleją nauczycielkę potokiem słów, wywołując wrażenie, że wiedzą więcej, niż to jest w rzeczywistości. W pewnym stopniu świadczy to o swoistej zaradności życiowej. Dzieci z tego znaku są męczące, zaskakują rodziców pytaniami, pomysłami, niezwykłymi planami, lecz sprawiają stosunkowo niewiele kłopotów.

Mąż ze znaku Bliźniąt wymaga dużo zrozumienia i wyrozumiałości. Chcąc wejść z nim w ścisły kontakt duchowy należy dostosować się do jego intelektualnych zainteresowań, co wcale nie jest takie proste i łatwe dla każdej kobiety. Dla zachowania harmonii w małżeństwie warto jednak zdobyć się na wysiłek, w przeciwnym razie mąż będzie szukał duchowych kontaktów gdzie indziej, co może łatwo nabrać niepożądanego charakteru i kierunku.

Jak już powiedziałem, Bliźniaka może interesować tysiąc spraw. Chyba najmniej jednak interesuje go porządek we własnym biurku i we własnej szufladzie. Nie przejmujmy się tym zbytnio. Najważniejsze, aby się nie nudził w towarzystwie swej partnerki. Aby miał z nią o czym rozmawiać, podyskutować, aby widział, że iskry jego błyskotliwej inteligencji nie są perłami rzuconymi przed wieprze, parafrazując słowa Nowego Testamentu. Bliźniaka interesuje wszystko, nawet sąsiedzkie ploteczki, dla których żona będzie miała w nim wdzięcznego słuchacza. Ale mimo wrodzonej gadatliwości i zamiłowania do żywej wymiany myśli, Bliźnięta są istotami subtelnymi i dyskretnymi. Same nie lubią robić plotek i intryg. Potrafią też uszanować cudzą tajemnicę.

Pożycie z Bliźniaczką nie jest trudne, jeżeli się będzie pamiętało o jej zainteresowaniach intelektualnych. Harmonia małżeńska bowiem polega między innymi także na zrozumieniu i poszanowaniu zainteresowań i potrzeb partnerki, szczególnie jeśli chodzi o kobietę ze znaku Bliźniąt. Pani ta musi mieć kogoś bliskiego do wzajemnej wymiany myśli, z kim by rozmawiała i dyskutowała.

Żony ze znaku Bliźniąt prowadzą poniekąd podwójne życie: mąż, dom, gospodarstwo -- zainteresowania intelektualne, często zawodowe. Panie z tego znaku nawet po ciężkiej pracy fizycznej zawsze znajdą wolną chwilę, aby trochę poczytać, czegoś nowego się dowiedzieć. W tym znaku spotyka się często pęd do dokształcania się. Przewidujący mąż będzie takiej żonie znosił do domu stosy książek. Musi jednak i sam poczytać trochę, aby móc zabrać głos, gdy żona zapyta go o zdanie lub zechce podyskutować na temat przeczytanego dzieła.

Kobiety ze znaku Bliźniąt nie mają szczególnych zainteresowań seksualnych - poza nielicznymi wyjątkami. Większość spośród nich chętniej wyżywa się we flircie i słownej grze miłosnej.

Aktywny i ruchliwy Bliźniak potrafi zarobić, lecz pieniądze się go nie trzymają. Kiedy coś kupuje nie lubi się targować. Na posiadaniu majątku i wielkich dóbr doczesnych szczególnie mu nie zależy.

Bliźniak zachowuje bystrość i .świeżość umysłu najdłużej ze wszystkich znaków zodiaku. Także szybką reakcję myślową oraz wszechstronne zainteresowania ma jeszcze w późnej starości.

Na podstawie książki Leszka Szumana "W kręgu znaków zodiaku"

 

Rak

E-mail Print PDF

Osoby urodzone w Raku są wrażliwe i łatwo ulegają wzruszeniom. Tak jak mimoza składa liście, gdy się jej dotknie, tak Rak się zamyka w sobie, jeżeli go coś urazi z zewnątrz. A jak się potrafi martwić! Często nawet na zapas lub w każdym razie bez powodu. Wśród osób z tego znaku spotykamy też często hipochondryków oraz ludzi widzących przyszłość w czarnych kolorach. Kasandra na pewno miała słońce w Raku. Rak nie może uwierzyć, że mu się wszystko powiedzie, że nie będzie miał kłopotów. Jest przekonany, że gdzieś tkwi niebezpieczeństwo, tym większe, bo niewidzialne i nieznane.

Naprawdę dobrze czuje się Rak dopiero u siebie w domu, w swych czterech ścianach. Tu może spokojnie odetchnąć, tu się czuje bezpieczny, niczym nie zagrożony.

Ta cecha Raka łączy się z jego charakterystycznymi skłonnościami do bogatego życia wewnętrznego. Do tego przyczynia się w pewnym stopniu także jego łagodność i uczuciowość. Rak zna swój charakter i zdaje sobie sprawę z lego, dlatego też odczuwa pewien lęk przed światem, po prostu obawia się, by go twarde życie nie zdusiło, nie przygniotło, nie uczyniło mu krzywdy lub szkody.

Zabawne, ale nasz Rak w swej wrażliwości przypomina chwilami swego imiennika raka skorupiaka na wiosnę, w okresie zmiany skorupy. Będąc przez jakiś czas niechronionym przez pancerz i bezbronnym, czuje się on bezpieczny tylko w swej norce.

Tymczasem receptywność, subtelność i delikatność uczuć Raka są tak silne, że w ogóle trudno go oszukać. Natychmiast wyczuje on obecność osoby nieprzychylnej, nie mającej w stosunku do niego uczciwych intencji. Tak więc obawy jego są płonne, jego przesadna ostrożność zbędna, niepotrzebna.

Współżycie z Rakiem nie jest szczególnie trudne, lecz należy szanować jego poglądy, jego sposób bycia. Nie wolno wobec Raka być szorstkim, porywczym. Nie wolno zadrasnąć jego miłości własnej, jego ambicji, Nie wolno go oszukać, choćby chodziło o domowe drobnostki. Rak jest przywiązany do swego mieszkania, ogródka, do rodziny i do życia domowego. Lubi stawy, rzeki, morze, ploteczki, wygody. Zawsze zwraca uwagę na dobre wychowanie, na grzeczność, uprzejmość, takt. Nie znosi natomiast chamstwa, brutalności, oschłości serca, bezczelności, arogancji, cwaniactwa, łobuzerstwa, kpin (z jego osoby) oraz ośmieszania go. Także nie lubi, gdy o nim plotkują, co na przykład Skorpionowi będzie obojętne. Rak zwraca dużą uwagę na pozory. Często przejmuje się tym, co powiedzą ludzie i rzadko kiedy uczyni coś wbrew ogólnym poglądom. Skłonić mogą go do tego tylko sprawy związane z uczuciem. W tym wypadku z pewnością postąpi właściwie, bo intuicja i domyślność Raka są niezrównane i niezawodne.

Im wyższy poziom Raka, tym silniej jest u niego rozwinięte poczucie własności. Nie ma ono jednak nic wspólnego z pozornie podobnym objawem u Byka, któremu daje zadowolenie sam fakt posiadania czegoś wartościowego, co wynika z jego skrajnego materializmu. Poczucie własności Raka jest spowodowane przywiązaniem do czegoś, na przykład do starannie, według własnego gustu urządzonego mieszkania, do nabytego obrazu, do celowo skompletowanej biblioteki. Wzmożone poczucie własności ma u Raka podłoże emocjonalne.

Ciekawe, że z tego znaku wywodzi się większość zbieraczy antyków, kolekcjonerów różnych dziwacznych przedmiotów, zawziętych i wytrwałych poszukiwaczy rzeczy spotykanych rzadko, choć nieraz o małej wartości. Tej manii nie wolno mylić ze spotykanym u Wagi zwyczajem bezplanowego zbierania różnych bibelotów i pamiątek, często bezsensownych i zaśmiecania nimi mieszkania.

Przywiązanie Raka nie dotyczy wyłącznie tylko jego najbliższego otoczenia. Silne więzy mogą go łączyć także z osiedlem, w którym mieszka, z miastem lub gromadą. Tam nieraz Rak lubi udzielać się społecznie, zajmować stanowisko radnego lub w inny sposób być pożytecznym dla ogółu.

Nieraz zdarza się, że Rak (a także i Ryby) udaje twardego, energicznego człowieka, ciesząc się w duszy, że go się ktoś boi, że go się ktoś wystraszył, że ma przed nim respekt. Kto się zna na ludziach, łatwo przejrzy tę maskaradę i nie da się zwieść pozorom.

Według prastarych reguł, znak Raka jest symbolicznie jakoś "spowinowacony" z Księżycem, któremu znów "podlegają" wszelkie wody i płyny. Z doświadczenia wiadomo, że to niczym niewytłumaczalne "powinowactwo" dochodzi nieraz do granic śmieszności. I tak na przykład Rak lubi mieszkać nad wodą, wakacje, urlopy chętnie spędza nad jeziorami, lubi podróże statkiem, wycieczki kajakiem, często uwielbia pływanie.

Niech nikt nie myśli, że charakterystyczna uczuciowość Raka przejawia się u niego jakimś niedołęstwem życiowym! Wśród Raków spotyka się wielu dzielnych ludzi zajmujących nieraz stanowiska wysokie i odpowiedzialne.

Wiadomo, że Raki dobrze nadają się do pracy samodzielnej, niezależnej od cudzej decyzji. Ich sposób postępowania bywa przemyślany i cechuje je poczucie odpowiedzialności. W pracy bywają Raki małostkowe, lecz dokładne.

Na wyższym poziomie intelektualnym spotyka się w znaku Raka często archeologów, geologów, geografów, językoznawców, a także i historyków. Wśród laureatów Nobla stoją Raki na czwartym miejscu.

Rak jest człowiekiem o zmiennych nastrojach. Nikt bowiem nie jest tak zależny od otoczenia jak Rak. Na nikogo innego nie działa tak silnie środowisko, towarzystwo i obce indywidualności. Nikt tak nie kieruje się sympatiami i antypatiami jak ludzie, którzy mają słońce w znaku Raka.

Gdy Rak znajduje się w otoczeniu, z którym duchowo nie harmonizuje, staje się wręcz chory. Będzie mrukliwy, zgryźliwy i zamknięty w sobie. Będzie siedział w towarzystwie mu niesympatycznym i będzie cierpiał. Na jego miejscu Baran by poszedł do domu, Byk by w ogóle nie przyszedł, Bliźniak by sobie z tego nic nie robił, a Skorpion by wszystkim złośliwie dogryzał.

Z tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz -- powiedział Boy w wierszu: "Stefania", napisanym w młodości. Możliwe, że był wówczas pod wrażeniem niekonsekwentnego postępowania jakiejś dziewczyny, mającej słońce w Raku. Panie te bywają nawiedzane przez tęsknoty, fantazje i marzenia. A gdy się kiedyś szczęśliwie zdarzy okazja urzeczywistnienia pragnień, wtedy okaże się, że im tego dnia właśnie brak nastroju.

Dzieci ze znaku Raka są wyjątkowo przymilne, czułe i uczuciowe, tak iż rodziców często ogarnia obawa, czy aby ich dziecko da sobie radę w życiu. Nieraz występuje u nich marzycielskość oraz miłość do zwierząt. Należy popierać kontakty towarzyskie małego Raka, pozwalać mu na zapraszanie kolegów i koleżanek, co go ośmieli i przyczyni się do ułatwienia jego kontaktów z ludźmi. Gdyby mały Rak miał trudności z nauką, nie należy go ganić. Nagany tylko go wystraszą i speszą. Raczej powinno się przyjść mu z pomocą, wyszukać trudności i je usunąć. Rzadko jednak który wychowawca potraf i zrozumieć psychikę młodego Raka.

Pan Rak nie mógłby raczej liczyć na medale i ordery za dzielność w życiu seksualnym, gdyby takie odznaczenia przyznawano. Natomiast jego ofiarność i czułość w stosunku do partnera wysuwa go wśród znaków zodiaku na czołowe miejsce. Zakulisowym motywem postępowania Raka będzie zawsze łagodna uczuciowość.

Pan Rak nie zawsze umie się właściwie rządzić pieniędzmi. Jest więc wskazane, aby w takich wypadkach, co prawda dość rzadkich, żona miała pewien wgląd w te sprawy, o ile nie uda się jej całkowicie przejąć rodzinnego budżetu. Oczywiście, mam na myśli żonę oszczędną i gospodarną.

Czasem spotyka się w tym znaku obrażalskich, co to dotknięci jakimś niecierpliwym, nieopatrznie powiedzianym słowem małżonki, potrafią się zasklepić w -sobie, usztywnić jak rak w skorupie, milcząc zawzięcie nieraz przez kilka dni. W takich wypadkach trzeba uzbroić się w cierpliwość i spokojnie odczekać, aż pan i władca raczy odtajać. Tu dobra kuchnia może też zdziałać cuda.

Przedstawicieli ze znaku Raka łączą bardzo silne więzy rodzinne. W okolicznościach niekorzystnych może się zdarzyć, że więzy te stają Rakowi na przeszkodzie w jego ekspansji zawodowej.

Nieraz widuje się u Raka jakby pewną towarzyską nieśmiałość i zażenowanie. To nie ma większego znaczenia, bo gdy zajdzie potrzeba, Rak potrafi wykrzesać z siebie dużo inicjatywy, przedsiębiorczości i energii.

Do serca męża mającego słońce w znaku Raka wiedzie niezawodny szlak. Hasło: "do serca przez żołądek" ma tutaj szczególne ucieleśnienie. Należy jednak pamiętać, iż dla pana Raka nie wystarczy samo dobre jedzenie. Musi ono być przy tym podane estetycznie. Wszelkie gastronomiczne akcesoria, jak ładna porcelana, serwetki, kwiaty na stole oraz cisza w trakcie posiłku, to dla pana Raka rzeczy równie ważne. Pan Rak jest dobrym i zgodnym mężem, ale nie wolno mu podczas jedzenia pokazywać złych humorów, kaprysów, grymasów. Tego bardzo nie lubi.

W życiu miłosnym Raków na pierwszym miejscu stoją nie tyle problemy seksualne, co sprawy uczucia, harmonijnego współżycia i wzajemnego zrozumienia się. Żaden ze znaków nie jest tak oddany tradycji i sprawom rodzinnym, jak Rak. Jego usłużność i chęć niesienia pomocy bliźnim, czyni z niego bardzo pożądanego w małżeństwie partnera.

Żony mające słońce w Raku prawie wszystkie wyszły za mąż z miłości. Zdarza się jednak, że nieśmiałość tych pań nabiera cech kompleksu i że na skutek różnych wewnętrznych oporów pozostają one nieraz starymi pannami.

Pani Rak ciężko przeżywa wszelkie rozczarowania w miłości i małżeństwie, a biedaczka w swej dobroci zasługuje na to, aby nie robić jej krzywdy. Mama Rak będzie przypominała zawsze kurę nad kurczętami; stale będzie w strachu, że coś mogło się stać jej dzieciom, bo świat jest przecież pełen niebezpieczeństw i ponurych niespodzianek. Mało kto kocha swe dzieci tak mocno jak mama Rak.

Żony z tego znaku najchętniej same wykonują wszystkie prace domowe. Należy im w tym pomagać, bo nie zawsze mają odwagę zaprząc do roboty kogoś z domowników. Dla większości mężczyzn są w ogóle za dobre. Egoistyczni mężowie nieraz zbytnio wykorzystują tę cechę małżonki z Raka.

Raki nie lubią rozwodów. Realiści przywiązani do rodziny. Często pantoflarze, których żony łatwo urabiają na swą modłę. W sprawach seksualnych niezbyt skomplikowani. Pan Rak lubi i ceni wygody. Po pracy chętnie przebiera się w stare spodnie i nakłada pantofle. Siada w wygodnym fotelu, aby w spokoju przeczytać gazetę. Podkreślamy: w spokoju! Nie wolno mu w takich chwilach zawracać głowy domowymi troskami.

Miejmy dla pana Raka trochę wyrozumiałości. Patrząc obiektywnie, musimy przyznać, że do szczęścia potrzeba mu stosunkowo niewiele. Nie odmawiajmy mu drobnostek, schodźmy mu z drogi, gdy powróci z pracy zmęczony, starajmy się ułatwić mu życie, a odpłaci nam się stokrotnie miłością i dobrocią.

Panie ze znaku Raka robią wrażenie łagodnych, cichych i cierpliwych. Takimi też są w większości wypadków. W swoisty sposób, okrężnymi drogami, potrafią jednak przeprowadzić swą wolę. Bez krzyków, hałasów, grzecznie, uprzejmie, umieją zjednać partnera dla swych myśli, dyplomatycznie podsuwając mu autorstwo swych pomysłów.

Kobieta urodzona w Raku nie szuka miłosnych przygód. Przypomina ona fiołek pod listkiem. Pragnie być znaleziona, chce by ktoś odkrył jej istnienie. W sprawach erotycznych jest pani Rak mało aktywna. Potrzebuje więc partnera zdecydowanego. W małżeństwie jest pani Rak czuła i uległa, łatwo ją jednak dotknąć, urazić nieopatrznym słowem. Jej sarnia płochliwość to cecha wrodzona temu znakowi. Często więc bywa w życiu przeoczona, zapomniana, choć mało kto ma tyle zalet matrymonialnych co pani Rak. Jej erotyka jest prymitywna i nieskomplikowana. Lecz pani Rak potrafi się przystosować i pojętna z niej uczennica, co poniekąd uzupełnia jej brak fantazji erotycznej.

W miarę narastania ilości obowiązków domowych, łatwo następuje u pani Rak zanik zapotrzebowania erotycznego. Wówczas staje się ona często kłótliwa i zgryźliwa. I tak jak kiedyś w młodości jej charakter wydawał się prosty i nieskomplikowany, tak z czasem może stać się trudno zrozumiały, jeżeli partner traktuje panią Rak niewłaściwie. Pani Rak to typ szukający oparcia, typ wrażliwy, ofiarny i nieco boleści wy, który jednak mimo licznych oporów wewnętrznych jest dobrym materiałem na żonę. Należy jednak pamiętać, iż Rak wymaga traktowania delikatnego, oględnego i subtelnego. Kto będzie próbował przy pannie Rak zbyt obcesowo zabierać się do dzieła, jest u niej z góry przegrany.

Baran, Byk i Bliźnięta wyżywają się na zewnątrz. Rak żyje poniekąd "do wewnątrz". Wszelkie zdarzenia, przejścia i przygody wchłania w siebie, przetrawia i przeżuwa. Określając go terminem naukowym, szwajcarski profesor psychologii, doktor Jung powiedziałby o Raku, że jest to typ introwersyjny, receptywno-intuicyjny. Dlatego też częściej niż u innych, spotykamy u Raka choroby przewodu pokarmowego pochodzenia psycho-somatycznego, jak na przykład wrzody żołądka.

Doceniajmy dobroć Raka, lecz ... nie przeceniajmy jej! Może się bowiem zdarzyć, że cnota ta może się sprzykrzyć, jeżeli partner nie lubi jednostajności. Oskar Wilde wygłosił kiedyś dowcipną maksymę, że kobiety kochają nas nie za nasze cnoty, a za nasze wady.

W sprawach pieniężnych jest Rak nastawiony oszczędnościowo, ma zwyczaj myśleć kategoriami gospodarczymi, graniczącymi ze sknerstwem. A spekulacje? - Owszem, lecz bez ryzyka.

Na podstawie książki Leszka Szumana "W kręgu znaków zodiaku"

 

Lew

E-mail Print PDF
Mówi się, że Lew jest królem zwierząt. Otóż należy stwierdzić, że i ludzie urodzeni w znaku Lwa mają w sobie coś królewskiego. Nawet kiedy taki Lew jest mało znaczącym urzędnikiem w jakimś mniej ważnym urzędzie, nie obsługuje interesantów, lecz załatwia publiczność uroczyście, z godnością i powagą.

Gdy zajdzie konieczność, Lew umie zdobyć się nawet na duży wysiłek, lecz zdarza się to niezbyt często. Otwarcie mówiąc - a przecież Wasza Królewska Mość lubi szczere wypowiedzi - Jego Królewski Majestat Lew, to raczej leń. Pracujemy tylko tyle, ile musimy. Czyż nie tak? Poza tym Lew ma wrodzoną mu i wcale mądrą, a raczej praktyczną zasadę życiową: spychać robotę na innych. Mówiąc językiem nowoczesnym, Lew jest mistrzem decentralizacji.

Uczciwość ludzi z tego znaku graniczy nieraz z naiwnością. Zazwyczaj trwa dość długo, zanim Lew się połapie, że go nabierają, oszukują, wykorzystują i nim się zorientuje, że wielu ludziom nie wolno ślepo wierzyć; że nie wolno ufać ich zapewnieniom. Ta naiwność Lwa jest nieraz rozbrajająca. Po prostu nie może mu się pomieścić w głowie, że są na świecie ludzie, mający odrębne poglądy na sprawy honoru, uczciwości i prawości, że są wśród ludzi kłamcy, oszuści, kanciarze i nabieracze.

Lew jest szczery, otwarty, prawdomówny. Dlaczego więc inni nie są tacy? Oto mamy przed sobą najbardziej subiektywny ze wszystkich znaków. Lew ocenia ludzi według siebie. Każdemu przypisuje cechy własnego charakteru, każdego mierzy swą własną, prywatną miarą.

Lew jest także typem o najsilniej podkreślonej, najbardziej uwydatniającej się osobowości. Chce uchodzić zawsze za główną osobę, dookoła której wszystko się kręci. Nie jakiś demokratyczny primus inter pares, pierwszy między równymi, lecz absolutny władca, król, protekcyjnie komunikatywny w stosunku do podwładnych. Indywidualista, rzadko kiedy ulegający wpływom otoczenia. Wynika to z silnego poczucia własnej wartości i nieomylności.

Osoby z tego znaku mają silne wyczucie dramatyczne. One nie wchodzą do pokoju, jak inni śmiertelnicy, lecz uroczyście z godnością wkraczają. Lwy to najwięksi ekstrawertycy, z wszystkich znaków zodiaku. Sami nie potrafią rozeznać dokładnie granic swego codziennego aktorstwa. Może też dlatego spotykamy ludzi z Lwa często na scenie w rolach bohaterskich.

Często można poznać Lwa w trakcie rozmowy po charakterystycznym zwrocie: "A bo ja...". Albowiem Lwa najbardziej interesuje jego własna osoba i na ten temat może wieść godzinami interesujące (jego zdaniem) rozmowy i dysputy. Będzie rozprawiał o swoich zapatrywaniach, doświadczeniach, przygodach, zgrabnie przy tym naprowadzając rozmowę "A bo ja...", a kiedy komuś z obecnych przyjdzie do głowy chęć rozprawiania o innych rzeczach, Lew tylko wtedy będzie cierpliwie słuchał innych osób, gdy rozmawiają o nim.

Lew odróżnia tylko dwa rodzaje poglądów: swoje własne i mylne, a na każdą opozycję patrzy ze zgrozą jak na jakieś przestępstwo. Bowiem tylko on posiada monopol na absolutną prawdę, a ludzie inteligentni to w jego oczach tacy, którzy są tego samego zdania co on.

Prawdziwy król ma swój dwór oraz czeredę dworaków. Przy Lwie na wyższym stanowisku też się chętnie gromadzą różni doradcy: jacyś pochlebcy, pieczeniarze, nicponie i fałszywi przyjaciele, wyczuwający, gdzie można by się "pożywić" niewielkim kosztem, skorzystać z protekcji.

Wobec przyjaciół, podwładnych i stronników Lew jest wspaniałomyślny i szczodry jak król, wierny, lojalny protektor oraz patron, dopóki wszyscy są mu oddani i uznają w nim jego "królewską" wyższość.

Ciekawa sprawa, iż otoczenie pochlebców (spotykamy się z tym często w przedsiębiorstwach i urzędach) jest Lwu poniekąd potrzebne do życia. Bez świty adoratorów, wielbicieli, wyznawców, przyjaciół lub innych adherentów, Lew czuje dookoła siebie pustkę i doznaje wrażenia, jak gdyby był królem na wygnaniu. Jeżeli chodzi o umiejętność rządzenia, dygnitarską prezentację i imponujące występowanie, to Lew bezsprzecznie te właściwości ma. Dlatego też jego pretensje są w pewnym stopniu uzasadnione.

Każdy Lew jest głęboko przekonany o tym, że stanowiska kierownicze należą się tylko jemu. "Lepiej być pierwszym w Lyonie, niż drugim w Paryżu" wyraził się kiedyś Napoleon, który miał słońce w Lwie.

Na wysokich stanowiskach rzadko kiedy potrafi Lew otoczyć się właściwymi ludźmi. Skorpion jest pod tym względem geniuszem. Jak już wspomniałem, Lew jest zbyt egocentryczny, za bardzo zapatrzony w siebie, nie potrafi więc krytycznie obserwować otoczenia. Po prostu nie zna się na ludziach. Najbardziej wierzy tym, którym powinien wierzyć najmniej: pochlebcom. W końcu, gdy zauważy, że dokonał złego wyboru, że nie można bezkrytycznie polegać na niektórych osobach, z reguły jest już za późno.

Jako dyrektor jest Lew o wiele sympatyczniejszy i znośniejszy niż jako podwładny. Któż bowiem może na dłuższą metę wytrzymać z pracownikiem, który zawsze chce mieć słuszność?

Mimo swej subiektywności, Lew ma silnie rozbudzone poczucie sprawiedliwości. Nie zniesie na przykład, aby w jego obecności spotkała kogoś krzywda. Wówczas miesza się w cudze sprawy, nawet gdyby miał się narazić na przykrości lub niebezpieczeństwo. Przy tym należy pamiętać, że jeżeli chodzi o walkę, nie można zaliczyć Lwa do ludzi najodważniejszych. Ma on natomiast inną zaletę: odwagę cywilną. Potrafi przeciwstawić się nawet osobom stojącym na wyższym szczeblu w hierarchii społecznej, a zwłaszcza jeżeli jest przekonany, że słuszność jest po jego stronie. Lew lubi przepych, okazałość, wystawność, uległy sposób odnoszenia się do niego, godność, pochlebstwa, sprawiedliwość oraz wszystko co wyniosłe, uroczyste, rycerskie, pompatyczne, dramatyczne, wspaniałe... Dalej: autorytet, dygnitarstwo, odwagę. Oczywiście ceni także ordery, medale i inne formy wyróżnień.

Zaufanie, jakim otoczenie obdarza Lwa wynika z jego pewności siebie, z przekonania o własnej nieomylności.

Lew nie pragnie poznawać świata. Raczej pragnąłby kształtować go na swoją modlę. Nie interesują go zagadnienia filozoficzno-życiowe, a dla problemów z dziedziny parapsychologii lub mistyki nie ma ani odrobiny zrozumienia.

Do dodatnich cech Lwa należy zaliczyć pewną obiektywność, jeżeli chodzi o uznanie czyjejś wielkości. Takiego człowieka Lew przejrzy w lot, uzna go i uszanuje. Nikt tak pewnie nie wyczuje czy czyjś autorytet jest prawdziwy, czy ktoś jest z krwi i kości urodzonym dowódcą lub też tylko lisem, który przybrawszy lwią skórę, podstępnie wśliznął się na nie swoje miejsce.

Młode Lwy mają często skłonności do tyranizowania rodziców, otoczenia, rówieśników, kolegów. Już w bardzo młodym wieku bywa Lew często snobem i zastanawia się z kim "wypada" mu się bawić, a kogo należy unikać. Rozsądni rodzice będą oczywiście starali się swemu dziecku wyperswadować takie nastawienie do ludzi.

Trudno namówić młodego Lwa do pomocy w domu. Dajmy mu więc spokój. Niech się uczy i bawi. Do nauki trzeba go prawie zawsze napędzać, choć dziecko ze znaku Lwa stosunkowo szybko reaguje na "przemowy" do ambicji.

Lew jest świetnym organizatorem wystawnych przyjęć, okazałych pogrzebów, imponujących obchodów.

Trzeba przyznać, że Lew jest trochę pozerem. Czasem może nawet przesadza pod tym względem, lecz do pewnego stopnia może sobie na to pozwolić. Gorzej gdy zatraci umiar i przeceniając swe możliwości, wpadnie w fanfaronadę i samochwalstwo; kiedy przywiązując zbyt dużą wagę do swego autorytetu, zacznie ludzi traktować z góry, jak prawdziwy feudalny król, uzurpując sobie prawa i przywileje, jakie mu nie przysługują.

Trudna jest sprawa z Lwem, który nie miał w życiu powodzenia. Robi się z niego zgorzkniały, zawiedziony malkontent, mający pretensje do całego świata, ale nigdy do siebie. Drogą kompensacji będzie starał się odegrać na najbliższym otoczeniu. Będzie więc tyranizował własną rodzinę, narzucał jej swoją wolę, poglądy i autorytety.

Wiele ujemnych cech Lwa miał dyktator Włoch Mussolini . (ur. 29.VII.). Jego efekciarstwo, nadętość, fałszywy patos i pyszałkowatość były powszechnie znane. Jest to typowy przykład swobodnego rozwoju i nieskrępowanego okazywania właściwości swego znaku. Na stanowisku głównej osoby w państwie, Mussolini nie był zmuszony tłumić w sobie dominujących cech charakteru zodiakalnego.

Spośród cech, do których Lew odnosi się ze szczególną niechęcią należą: chamstwo, chytrość, intrygi, cwaniactwo, tchórzostwo, kanciarstwo, krętactwo, brak ludzkich uczuć. Niemiłe jest mu także wszystko to, co się chyli ku upadkowi i ruinie. Wyniosła pycha to wada, na której Lew potyka się najczęściej. Tylko w sporadycznych wypadkach Lew tej wady nie ma. Zazwyczaj jest ona w nim silnie rozwinięta, chociaż dla obserwatora z zewnątrz może być niewidoczna.

Mężczyzn urodzonych w znaku Lwa o wiele bardziej interesuje zdobycie władzy niż pieniędzy. Trudno powiedzieć dlaczego tak jest. Wiadomo tylko, że już w dawnych czasach dopatrywano się jakiegoś związku, jakiegoś astralnego "powinowactwa" między znakiem Lwa a Słońcem. Zaś według prastarej tradycji Słońce uchodziło za najwyższe bóstwo rządzące światem i było również symbolem władzy.

Gdy Lew jest aktorem, najchętniej występuje w teatrze ze względu na bezpośredni kontakt z publicznością i ze swymi wielbicielami, bijącymi mu brawa.

Mężowie ze znaku Lwa przejawiają skłonności do tyranizowania rodziny. Są trochę uparciuchami i egoistami. Współżycie z nimi jest dość trudne, chyba że żona zrezygnuje z własnego indywidualnego życia, potakując arbitralnemu panu Lwu i przyznając mu we wszystkim rację. Czym płachta dla Byka, tym krytyka dla Lwa. O tym nie wolno zapominać, bo postępowanie Lwa nie może być przedmiotem dyskusji.

Baran walczy dla samej walki, bo go to pasjonuje, Byk aby coś uzyskać, aby powiększyć, choćby pośrednio swój stan posiadania. Bliźniaka interesuje sama walka, oczywiście taka na języki. Rak będzie bronił swego ogniska domowego, miasta, ojczyzny. Lew natomiast będzie walczył o zdobycie władzy, o honory, o odznaczenia. Poza tym chciałby, aby go podziwiano w roli zwycięzcy, zdobywcy i władcy.

Nieraz mówi się, że mężczyźni są jak dzieci. Zgoda, lecz nie wszyscy. W każdym razie Lew należy do tej kategorii. W pewnym stopniu także Ryby, a nierzadko i Rak. Mądra żona Lwa podziwia swego męża jawnie i głośno. Takie traktowanie to balsam dla jego serca oraz pewny rewanż dla współmałżonki w postaci prezentów.

Potrzeba intensywnego życia seksualnego u Lwa wynika nie tyle z nadmiernej pobudliwości - jak na przykład u Skorpiona -- lecz nadmiaru energii życiowej. Jak można łatwo zauważyć, typy te po prostu tryskają zdrowiem. Wyczuwa się to już w ich postępowaniu. Bije od nich siła i pełnia życia.

Erotyka Lwa jest zdrowa, prostolinijna i nieskomplikowana. Jej fizjologiczne podłoże to potrzeba rozładowania się.

Jeżeli mąż pani Lew nie zarobi na pomoc domową, będzie musiał sam zakasać rękawy i pomagać w gospodarstwie, nawet wówczas gdy tej pracy będzie niewiele.

Panie ze znaku Lwa czują się często trochę rozczarowane z życia, widząc, że cudzym mężom powodzi się lepiej niż własnemu. Ważne jest w takich wypadkach odpowiednie towarzystwo. Nieraz zawistna koleżanka, przyjaciółka potrafi podstępnie wywrzeć ujemny wpływ na prostolinijną panią Lew. Ponieważ kobieta ze znaku Lwa niechętnie żyje wyłącznie własnym życiem, mąż powinien poświęcać jej jak najwięcej czasu, koniecznie brać też udział w małżonki rozrywkach, zmartwieniach, kłopotach i zainteresowaniach. Pani Lew, jak wiadomo, musi mieć dookoła swej osoby towarzystwo. Niech więc w tym towarzystwie nigdy nie zabraknie męża.

Kandydaci do ręki panny Lew za wiele sobie po niej obiecują! Lecz z reguły małżeństwa z tymi dziewczętami uchodzą za dobrane i szczęśliwe, bo pani Lew baczy dużo na pozory. Tak więc niejeden mężczyzna po cichu zazdrości koledze takiej wspaniałej żony. Czy ma rację? Pamiętajmy, że nie wszystko złoto... itd.

Panie z tego znaku lubią, gdy ich mężowie są kimś ważnym, coś sobą reprezentują, coś znaczą, czym można by się pochwalić wśród przyjaciółek, zabłysnąć w towarzystwie. Należy także pamiętać o pieniądzach, aby pani Lew miała za co ładnie się ubrać i mogła chociaż trochę wyróżnić się wśród otoczenia. W każdym razie po ślubie jest pani Lew mężowi wierna.

W sprawach finansowych Lwa cechuje szczodrość i gest. W ogóle ma on w tej dziedzinie więcej szczęścia niż rozumu. Tak zwane "lwy salonowe", mężczyźni roztaczający wokół siebie w towarzystwie zwycięską zdobywczość i pozerzy o zachowaniu zmanierowanych światowców, pewnych siebie, to prawie zawsze typy mające słońce w znaku Lwa lub Wagi. Typy ujemne, bo i takich spotyka się wśród przedstawicieli wszystkich znaków.

Także i kobieta ze znaku Lwa ma w sobie coś z królewskiego autorytetu. Gdy rozpocznie pracę społeczną w jakimś kobiecym stowarzyszeniu, wszystkie członkinie kółka jednogłośnie ustąpią jej władzy i wybiorą na przewodniczącą; gdyż nikt na to stanowisko nie nadaje się lepiej niż pani Lew.

Sposób występowania tych kobiet jest także okazały i autorytatywny. Pani Lew jest wielkoduszna i nie lubi bawić się w szczegóły lub gubić w drobnostkach. Jest przy tym gospodarna. Należy do najlepszych matek. Powiedzonko: "broni swe dzieci jak lwica" można z powodzeniem zastosować do pani ze znaku Lwa.

Sposób bycia kobiet z Lwa jest uroczysty, pełen godności i poczucia własnej wartości. Widzi się to od razu po sposobie poruszania się, wyrazie twarzy, zachowaniu i charakterystycznie uniesionej głowie.

Pani Lew to uosobienie wielkiej damy. Imponująca, promienna, piękna. W wypadkach krańcowych, jeżeli urodziła się rano, wówczas w wieku starszym nie chadza ulicą, lecz płynie po niej jak fregata flagowa. Jej uroda jest zawsze modna. Jej wytworność i pozorna mądrość olśniewają.

Praktycznie rzecz biorąc, pani Lew imponuje tylko pieniądz lub stanowisko, bywające często synonimem pieniądza. Ambicje ma wygórowane, ale bardzo często brak jej możliwości ekspansji i urzeczywistnienia pragnień, jako że na całym świecie większość ludzi należy do sfery średniej i niezbyt zamożnej.

Pannę Lew łatwo sobie zjednać, otaczając ją choćby pozorami luksusu. Kto jednak złoży u jej stóp tylko ofiarną miłość, może swój dar zawinąć w gazetę i pójść do domu.

Na podstawie książki Leszka Szumana "W kręgu znaków zodiaku"

 
  • «
  •  Start 
  •  Prev 
  •  1 
  •  2 
  •  Next 
  •  End 
  • »


Page 1 of 2